Tag Archives: Kino

Dwa wyobrażenia matki Boskiej

Dwa wyobrażenia Matki Boskiej z małym Jezusem. Porównując je, możemy poprzez ich formę rozpoznać bez większego trudu przemianę w stosunku człowieka do Boga i świata, jaka nastąpiła w okresie od epoki średniowiecza do odrodzenia. Wizerunek Madonny z II połowy XIII wieku: jest ona tu ukazana na tronie i na złotym tle wyobrażającym niebo; majestatyczna, surowa, pełna wdzięku, i całkowicie niedostępna. Tak przecież kościół nakazywał wyobrażać sobie istoty boskie, choć z żywota Jezusa wiemy, że urodził się w stajni, zrodzony przez prostą, ubogą niewiastę. Na obrazach z epoki odrodzenia Madonna z Jezusem przedstawiana jest już trochę inaczej. W głębi nie jawi się już nam złote tło, lecz rozległy krajobraz-fragment świata, którego piękno człowiek odrodzenia mógł teraz podziwiać do woli. Na przykład na obrazie Rafaela Santi, Madonna z Jezusem i świętym Janem przedstawiona jest tak, jakby chodziło o zwykły spacer. Cechy charakterystyczne dzieł sztuki, pozwalają rozpoznawać, w jakiej epoce powstały, to jest tak zwany styl epoki. W obrębie stylów epok wyróżniamy jeszcze style poszczególnych krajów, tak zwane szkoły. Na przykład szkoły włoskie i holenderskie komponowane w tej samej epoce odrodzenia znacznie się różnią miedzy sobą.

Narodziny Wenus

Dzieło pod tytułem Narodziny Wenus namalował włoski malarz Alessandro di Mariano Filipepi znany powszechnie jako Sandro Botticelli(urodzony pierwszego marca tysiąc czterysta pięćdziesiąt pięć, zmarły zaś siedemnastego mają tysiąc pięćset dziesiątego roku). Obraz ten jest wykonany techniką jajową (temperą) na desce. Obraz ten powstał w roku tysiąc czterysta osiemdziesiątym. Widzimy na nim cztery postacie, trzy kobiece i jedną męską. Jest to najsłynniejszy obraz malarza. Tytułowa Wenus stoi w muszli w centrum obrazu. Malarz ukazał ją w akcie, jednak postać zakrywa miejsca intymne włosami i rękoma. Ukazano ją w kontrapoście czyli pozie w której ciężar opiera się na jednej nodze. Barwy stonowane są w błękitach i zieleniach zaś na przykład czerwienie są mocno przygaszone. Wszystkie odcienie są lekko pastelowe. Postać którą prócz Wenus można rozpoznać to Zefir który dmie wiatrem w ubranie wenus żeby nimfa nie mogła jej nim okryć, drugą zaś nimfę trzyma w ramionach. Innym sławnym obrazem tego malarza jest na przykład Primmavera.

Narodziny Marii

Fresk pod tytułem Narodziny Marii stworzył włoski malarz, przedstawiciel szkoły florenckiej Domenico di Tommaso Bigordi zwany powszechnie Domenico Ghirlandaio (urodzony w tysiąc czterysta czterdziestym dziewiątym roku,zmarły zaś jedenastego stycznia tysiąc czterysta dziewięćdziesiątego czwartego). Fresk ten znajduje się w kościele Santa Maria Novella we Florencji. Dzieło to pochodzi z roku tysiąc czterysta osiemdziesiąt pięć. Postacie na tym dziele malarz ubrał w stroje zamożnych florentczyków. Stroje są bardzo wzorzyste. Wnętrze zaś pełne przepychu. Znajduje się tu siedem osób. Wszystkie postacie to kobiety. Nad tą sceną widzimy namalowaną płaskorzeźbę z pulchnymi dziećmi. Artysta namalował ten fresk z wielką dbałością o szczegóły. Kolorystyka jest bardzo ciepła, wiele tu brązów i żółcieni. Dzieło to jest naprawdę piękne. Artysta pokazał swój kunszt. Artysta wykorzystał tu bardzo mocny światłocień co daje mocny efekt wypukłości. Widz ma wrażenie że siedzi razem z postaciami w pokoju i obserwuje narodziny.